<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Bij deze een verslag van mijn kamerzoektocht op Youtube, lezers die niet alles willen lezen kunnen het beste beginnen bij ‘De Praktijk, de Start’ of ‘In de Media’.

Het Begin

Begin augustus 2006 krijg ik een riantekamer in het centrum van Amsterdam in de schoot geworpen. Het is eenkamer in een voormalige huisartspraktijk, met eigen keukentje, vooreen zeer lage prijs. Het enige dat ik moet beloven, is dat ik mijnkamer binnen drie maanden zou verlaten als de laatste’oorspronkelijke’  huurders in het pand hun kamers hadden opgezegd.Dit zodat de huisarts (die een nieuwe praktijk had betrokken) dan hetoude pand in de verkoop kon doen. Wonen in het centrum van Amsterdam,in een grote kamer, voor een lage prijs… dat waren voor mij meerdan genoeg redenen om met plezier op het aanbod in te gaan.

Goed, het moment dat je hoort dat jehet pand uit moet komt altijd ongelegen. Eind mei 2007 krijg ik tehoren dat het pand in de verkoop wordt gedaan en dat ik juni, juli enaugustus de tijd had om iets anders te vinden.

De Zoektocht, Oude Stijl

Doordat ik op dat moment niet inAmsterdam, maar in Leiden studeer, kom ik niet in aamerking om viastudentenwoningweb te huren (daarvoor moet je studeren aan eenAmsterdamse onderwijsinstelling), waardoor ik al een groot aandeelvan het legale aanbod mis. Ik zou dus particulier moeten gaan huren,en besluit al snel om ook mijn horizon naar Utrecht te verbreden,waar veel vrienden wonen.

Ik hang briefjes in een stuk of twintigsupermarkten op. Dit levert een handvol hilarische telefoongesprekkenop, waarin ik vele accenten voorbij heb horen komen. Al dezeaanbiedingen zijn alleen voor kamers in illegale onderhuur, waarbijinschrijving op adres niet mogelijk is. Er wordt mij zelfs een kamerin een pand zonder wc en douche aangeboden. Het zwembad was vlakbij.

Ik reageer ook op de leukere kamers diebij Kamernet.nl voorbij komen (ik was immers verwend). Ook zet ikzelf een advertentie op die site. Dit loopt al iets beter. Maarvooral in Amsterdam is het kommer en kwel, de meeste kamers zijn weerin illegale onderhuur. Daarnaast merk ik dat ik niet de enige zoekerben, om het voorzichtig uit te drukken. Ik reageer bijvoorbeeld opeen prima kamer aan de Albert Cuyp en krijg de volgende dag zowaareen reactie terug: ik wordt bedankt voor mijn mailtje, maar deaanbieder had al iemand anders gekozen uit de 250 (!) reacties diehij in een halve dag had gekregen. Na nog een paar van dit soortdrama’s kom ik op het idee dat het anders moet als ik niet wileindigen in een veel te kleine kamer, voor een veel te hoge prijs, ineen te ver afgelegen buitenwijk.

De Zoektocht, Nieuwe Stijl, de Theorie

Het probleem met zoeken op de ‘oudemanier’ was al snel duidelijk: iedereen zoekt op dezelfde manier ener is een tekort aan kamers, waardoor op een advertentie vaaktientallen tot honderden reacties komen en eigen advertentiesnauwelijks worden opgemerkt. Vooral in de zomermaanden zijn veel(aankomende) studenten op zoek en is de concurrente stevig.

Dus de situatie moet worden omgedraaid:in plaats van dat ik een van de vele honderden ben die op eenadvertentie reageert, moest ik zorgen dat vele honderden mij zoudenzien. Eind juni kom ik op het idee om via Youtube te zoeken. Eensnelle blik leerde dat niemand die mogelijkheid nog serieus hadaangepakt (dit zou na mijn succes veranderen).

De Aanpak

De haalbaarheid van het idee vormtgelukkig geen probleem. Alle opname-apparatuur en instrumenten had ikbinnen handbereik (wel heb ik speciaal voor dit nummer eenmondharmonica gekocht en leren te bespelen). Ik koos voor eenbewerking van Neil Young’s Heart of Gold, dit omdat het een eenvoudignummer voor gitaar is (de toonsoort moest ik wel veranderen om nietgeheel gecastreerd te klinken). Ik ben van oorsprong bassist, en geenmondharmonicaspeler, gitarist of zanger, maar na twee dagen was hetresultaat goed genoeg voor het project. Naast een mondharmonicabestonden de verdere kosten alleen uit een doos viltstiften bij deHema.

Het maken van de videoclip kost nog hetmeeste tijd, vooral met het inkleuren van de velletjes A4 ben ik urenzoet geweest. Uiteraard is het gedeelte in de video waarin ik de velletjes laat vallen gejat van Subterranean Homesick Blues van Bob Dylan. Na een middagje monteren is uiteindelijk alles afen de eerste reacties van vrienden en familie zijn veelbelovend.

Ondertussen was er nog een laatsteprobleem: verspreiding van de video. Zonder promotie werkt het ideeniet. De link mailen naar vrienden en bekenden zou wel enigszinswerken, maar of ik er ook huurders mee zou bereiken… Dus ik moestde media halen, een artikel over mijn project zou immers beter werkendan zelf betalen voor een advertentie van drie regeltjes.

Opzich klinkt dat ambitieus, vriendentwijfelen dan ook openlijk of dit zo simpel zou lukken. Zelf zie ikdat aspect niet zo somber in. Het is immers komkommertijd en datwerkt twee keer in mijn voordeel. Allereerst is nieuws wat dunnergezaaid, waardoor een ludiek onderwerp als dit makkelijker aandachtkrijgt. Ten tweede zijn redacties door vakanties vaak onderbezet inde zomermaanden, maar de krant moet wel gevuld worden. In combinatiemet het dunne nieuws kan je je voorstellen dat redacties dolblij zijnals ze een onderwerp op een presenteerblaadje krijgen aangeboden.Daarnaast is de kamerproblematiek in de zomervakantie een actueelonderwerp omdat veel nieuwe studenten voor het eerst op zoek gaannaar kamers.

De Praktijk, de Start

Vrijdagavond 20 juli, een dag voor mijnverjaardag, zet ik het filmpje op Youtube. Gelijk daarna verzend ikeen ‘emailbom’ van meer dan 150 mails naar vrienden, bekenden enieder ander die op een of andere manier in mijn maillijst staat.Daarnaast zet ik een berichtje op basgitaarforum.nl, waar ik vaakpost. Ik vraag iedereen om het filmpje hoog te waarderen en de linknaar anderen door te sturen.

Gelukkig vind (vrijwel) iedereen heteen leuk idee, vooral van de bassisten krijg ik veel hulp. Ik komgelijk in allerlei leuke Youtube-ranglijstjes terecht (#1 top ratedthis day NL, # 20 top rated this day music world wide etc.), wat hetgoed doet als ik mails zou sturen naar de media uiteraard.

Na op zaterdag een hele leukeverjaardag  te hebben gehad, zag ik maandag dat de teller op meer dan600 views stond. Nu moest ik de media gaan benaderen. Maandagavond 23juli heb ik mails naar diverse kranten- en (regionale) tv-redactiesgestuurd, zodat ze dinsdagochtend gelijk mijn mail aantreffen. Hetleukste gedeelte begint.

De Praktijk, in de Media

Dinsdag begint gelijk goed, kwart voornegen x92s ochtends belt het Parool mij uit bed voor een telefonischinterview. Enigszins slaperig geef ik vrij ongestructureerd antwoordop de vragen, gelukkig weet de journaliste er toch nog een leukinterview van te maken wat direct dezelfde dag zowel in de krant komtals op desite verschijnt.

Nadat ik wat heb ontbeten, beltRTV-Utrecht of ze mijn filmpje mogen gebruiken voor een item inU-Vandaag. Uiteraard is dat geen probleem, na wat verder te hebbengebabbeld vraagt de redactrice of ik misschien interesse zou hebbenom naar de studio te komen voor een live-interview als ze nog plaatszouden hebben in het programma. Dat wil ik wel en een uurtje laterwordt ik teruggebeld dat ik welkom ben in de uitzending.

Na de lunch belt AD Utrecht op voor eentelefonisch interview. Het geven van interviews gaat me nu al beteraf. Ook hier verschijnt het interview zowel in de krant (25-7) als opdesite. Direct na het interview wordt ik teruggebeld door Sanderdie stage liep bij het AD. Hij heeft een kamer beschikbaar in zijnstudentenhuis, ik zeg dat ik eerst een paar dagen wil afwachten water zou gebeuren en daarna contact met hem opneem.

Aan het eind van de middag pak ik detrein naar Utrecht.  Bij RTV-Utrecht wordt ik in de schmink gezetvoor mijn eerste tv-interview. Live in de uitzending van U-Vandaagvertel ik vervolgens even over mijn kamerzoekavontuur.

Hierna heb ik een pizza gegeten bij eengoede vriend in Utrecht met een cognacje erbij. Als ik bij hem mijnmail bekijk, zie ik dat ook AT5 heeft geprobeerd om contact op tenemen. Morgen maar even terugbellen.

Nadat ik woensdagochtend de doucheuitkom, zie ik dat ik een oproep heb gemist. Ik bel het nummer terugen krijg de NOS aan de lijn. NOS Headlines wil een radio-item overmij maken en dat gebruiken voor het 3fm-nieuws. Prima uiteraard.Daarna bel ik AT5 op voor een afspraak en we spreken af dat ze rondlunchtijd langskomen. Het interviewmet de NOS vindt aan het einde van de ochtend plaats en verlooptprima. Mijn item zou het nieuws van 13 uur nieuws halen, dus ik smswat vrienden dat ze even naar de radio moesten luisteren. Helaas hebik het zelf niet kunnen horen, omdat rond 1 uur x92s middags AT5 meteen cameraploeg in mijn kamer staat, bij hen haal ik ‘s avonds denieuwsuitzending. Nadat ik mijn telefoon weer aanzet, zie ik dat watoproepen en sms’jes van verbaasde vrienden heb gemist.

Het AT5-interview wordt opgepikt doorhet ANP, waardoor het filmpje op veel nieuwssites wordt geplaatst. Zoverschijnt het filmpje op de sites van LeeuwarderCourant tot en met het LimburgsDagblad.

Ondertussen stromen de reacties binnen,al is de meest gehoorde reactie: leuk idee, maar ik heb helaas geenkamer voor je. Uiteraard is het leuk om alle reacties te lezen, elkemail heb beantwoord ik dan ook. Bij deze ook een speciale vermeldingvoor CocoSchrijber die mij gratis de dvd First Kill opstuurt, eendocumentaire die ik iedereen kan aanraden.

Donderdags neem ik een x91vrije dagx92door een boek in het park te gaan lezen. Ik ben wat koortsig, heb eenpaar dagen slecht geslapen en wil even op adem komen. Ondertussenwordt mijn filmpje wel meer en meer opgepikt door webloggers, watveel extra reacties oplevert. Al trekken sommigen mijnzangkwaliteiten wat in twijfel , goed, dat mag.

Vrijdag 27 juli heb ik een interviewmet Campus.tv. Daarnaast heb ik twee keer contact met Editie NL van RTL4. EditieNL wil met mij op stap als ik naar kamers ga kijken. Ik hebmaandagavond 30 juli een hospiteeravond en zou na het hospiteren bijde kamer van Sander van het AD gaan kijken, Editie NL belooft maandagterug te bellen. Ook geef ik vrijdags een kort interview aan deNieuwe Revu.

In het weekend doe ik het rustig aangedaan en spreek ik af met een groepje vrienden om even wat bij tepraten. x92s Maandags word ik gebeld dat het interview met Editie NLhelaas niet door kan gaan omdat ze geen cameraploeg beschikbaarhebben. Ik ga die avond bij de eerste kamer hospiteren, wat naar mijnidee opzich wel aardig verloopt en ga vervolgens bij de kamer vanSander kijken. Deze kamer was duidelijk een stuk mooier en luxer dande eerste kamer en het huis en de locatie spraken me ook meer aan. Devolgende dag krijg ik te horen dat ik het bij de eerste kamer nietben geworden, wat me eerlijk gezegd niet uitmaakte. Ik bel Sander opdat ik graag de kamer wil. Een week later teken ik het huurcontract.Eind augustus verhuis ik naar een kamer in een luxe appartement metdrie nieuwe huisgenoten op een prima locatie tegen het centrum vanUtrecht aan.

Conclusie

Kamerzoeken 2.0 heeft me snel succesopgeleverd. Het opnemen van de muziek en het maken van de clip gavenme weer wat te doen in de zomervakantie. De steun van vrienden enbekenden bij het verspreiden van het filmpje was overweldigend.Daarnaast heeft ook de hoeveelheid mensen die ik niet ken, maar diewel het filmpje plaatsten op hun web-log me behoorlijk verrast. Hethalen van de media bleek inderdaad niet moeilijk, de echtemedia-aandacht heeft in totaal een kleine week geduurd. Al verscheenik naderhand ook nog in het Elsevier themanummer Studeren en heeftook SBS6 nog contact opgenomen.

Ondanks de vele positieve reacties ende vele hits, bleven de echte, concrete kameraanbiedingen tochbehoorlijk achter. Maar uiteindelijk kan je maar in een kamer tegelijk wonen, en mijn ideale kamer diende zich eigenlijk achterafgezien al na vijf dagen aan. Een stuk sneller dus dan bij degemiddelde persoon die een kamer in Amsterdam of Utrecht zoekt. Mijnkamerzoektocht verliep zonder een enkele frustratie.